ГУРАВ ХҮРЭХГҮЙ САРЫН ДОТОР ДӨРВӨН АМЬ...

Онцгой байдлын албан хаагч эр өчигдөр бурхан зүг одов. Тэр ажил үүргээ гүйцэтгэхээр эхнэр, таван хүүхдээ орхиод гэрээсээ өглөө гарахдаа эргэж ирэхгүй гэж бодоогүй нь мэдээж.

Миний дэлгүүр сүлжээний агуулах шатаж, дуудлагын дагуу бэлтгэгдсэн гал түймэр унтраах, аврах дөрөв таван ч ангийн бүрэлдэхүүн ажиллаж байгаа талаар мэдээлсэн. Гэтэл түймэр ч тийм ч амар унтарсангүй, харин дөч дөнгөж шүргэж буй нэгэн аврагчийн амь насыг авч одов.

Аврагчид баатрууд, даанч яав даа гээд л хүмүүс халаглаж байна. Тэд баатар болох гэж ажилладаггүй. Ард түмэн сайнаар дурслаа гээд ард нь торойж үлдсэн үр хүүхдийнх нь харуусал нимгэрэхгүй, амьдрал нь бүтэн болохгүй.

Саяхан даа, Дүнжингаравын уулзварт болсон ослоор гурван гал сөнөөгч ажил үүргээ гүйцэтгэж яваад амь насаа алдсан. Тэр үйл явдал мартагдаа ч үгүй байхад дахиад л нэг хүний амь... Энэ нь Онцгой байдлын газрын үйл ажиллагаанд нэг л зүйл болохгүй байгааг тодхон харуулж байна.

Өчигдөр Онцгой байдлын дарга нар яаран сандран гарч ирж мэдээлэл хийхдээ хамгаалах хэрэгсэл бүх л зүйл хэвийн байсан, шалгаж байна гэлээ. Үнэн гэж итгэхэд бэрх. Гар нүцгэн шахуу гал руу ордог талаар байнга л яригдаж хэлэгдсээр байдаг онцгойнхны цалин, нийгмийн хамгааллыг хэрхэн нэмсэн, хамгаалах хэрэгслийг яаж шийдсэнийг олон нийтэд мэдээлмээр байна. Гэхдээ зөвхөн дарга нар биш, гамшигтай нүүр тулдаг албан хаагчдаас нь судалгаа авч энэ асуудлыг шийдэх нь зөв. Тушаалаар ажилладаг бүхий л байгууллагын адил байгууллагын нэр хүнд ярьж муу муухайгаа дэлгэхгүй байсаар нэг нэгээрээ үрэгдэж дуусах гэж үү?

Хэвлэлийн хурлын үеэр талийгчийн ар гэрийнхэн өмнө нь түлэгдээд 2 жил шахам гэртээ байсан. 30 хувийн түлэгдэл авсан гэсэн боловч үнэндээ 80 хувь түлэгдсэн. Эмчлүүлж байгаад ажилдаа орсон, тэтгэвэрт гарах хүсэлт өмнөх оны 9 дүгээр сараас хойш удаа дараа өгсөн ч гаргаагүй талаар мэдэгдлээ.

Бүтэн хоёр жилийн турш түлэгдэлтээс болж ажиллаж чадаагүй... Онцгойд баатрууд биш хүн ажилладаг. Энэ бүхний цаана юу өрнөж байсан бол... Таван хүүхэдтэй эцэг өмнө нь албаа гүйцэтгэж яваад “хохирсон”, хоёр жил ажилгүй байсан, тэтгэврийн мөнгөө аваад амьдрахыг хүсэж.. Тэтгэврийг нь өгчихсөн бол тэр өнөөдөр амьд байх байлаа.

Онцгой байдлынхан албан үүргээ гүйцэтгэх ёстой ч бусдын төлөө амь насаа “үйх” гэж төрөөгүй. Хамгаалах ёстой төр нь, чиглүүлэх ёстой дарга нар нь, эрсдэлийг тооцох ёстой бүтэц нь юу хийж байна вэ.

Ар гэрийнхнийх нь сэтгэлийг, цаашилбал “амыг хаах” маягаар энэ асуудлыг шийдэх үү. Цаг хугацаанд бүх зүйл мартагдаж, бид шуугихаа болино.

Онцгой байдлын газартаа бүтэн шалгалт хий, өөрчил, сайжруул, албан хаагч дахиж нас барсан тохиолдолд салбарын удирдлага нь хариуцлага хүлээдэг байхаар хууль журамдаа өөрчлөлт оруул.

Гай гамшиг хийсэж ирэхгүй, юун хариуцлага, энэ чинь онцгой алба гэж л битгий хэлээрэй дээ. Албан хаагч ч хүн, дарга ч хүн. Дөрвийн дөрвөн албан хаагчаа гурав хүрэхгүй сарын дотор алдчихаад албан тушаалаа хаацайлаад суудаг байж болохгүй. Дахиж цаг бусаар нэгнээ алдахгүйн тулд ядаж албан тушаалтан нь хариуцлага хүлээдэг байя. Хариуцлага нь дээшилж, шат шатандаа хүний алтан амийг хамгаалахын төлөө хичээдэг болох биз гэж найдна. Харамсаж халаглаад баатарлаг зүйл яриад өнгөрмөөргүй байна. Алдаандаа дүгнэлт хийж, ахиад гал сөнөөгч үрэгдэхгүйн тулд шат шатандаа анхаарах цаг иржээ.