Монгол орны говьд 1940 оноос хойш цөлжилт эрчимтэй явагдаж, цөлийн бүс хүрээгээ хойш тэлсээр байна. Манай улсын гандуу бүс нутагт 3800 ам км талбай элсээр бүрхэгдсэнээс 870 гаруй нь зөвхөн Монгол элсний урд зах, Хүйсийн говийн дагуух нутагт бий болжээ. Одоогийн байдлаар Монгол орны нийт нутаг дэвсгэрийн 77 хувь нь дундаас дээш зэрэглэлийн цөлжилтөд өртсөн бөгөөд үүнээс хүний буруутай үйлдэл 87 хувь, байгаль дэлхий 13 хувийг эзэлж байна.
Цөлжилтөд хүргэх хүний үйл ажиллагаанд дараах үйл ажиллагаа голлон хамаардаг. Үүнд:
- Эмзэг ба элэгдэл эвдрэлд өртөмтгий нутгийг газар тариаланд ашиглах,
- Уриншийн үеийг бууруулан хөрсний байгалийн тэжээлийн бодисыг хомсдуулах, бэлчээрийг талхлах,
- Модлог ургамлыг гол төлөв түлшний зориулалтаар огтлох, зүй зохисгүй ашиглах,
- Бэлчээрийг сэргээх, ан агнах, газар тариалангийн газрын хэмжээг тэлэх зэрэг зориудаар түймэр тавих,
- Хөрсний бүтцийг доройтуулах, хүнд машин техник, зохисгүй технологийг газар тариаланд нэвтрүүлэх,
- Хөрсний үржил шимийг бууруулах хэт тариалалт, монокультур зэрэг хөдөө аж ахуйн зохисгүй арга хэрэглэх,
- Голын голдирлыг өөрчлөх зэрэг усны нөөцийг зохисгүй ашиглах,
- Давсархаг хөрсөнд усалгаатай газар тариалан нэвтрүүлэх зэрэг олон хүчин зүйл багтана.
Сэтгэгдэл (0)
Сэтгэгдэл бичигдээгүй байна